20. Horse Feathers - "Rude to Rile"Φρέσκο, σα νοτισμένο από τη βροχή γρασίδι. Τα βοσκοτόπια που μας μεταφέρουν ζωντανεύουν με το χαρωπό βιολί του Peter Broderick και τα χοροπηδηχτά φωνητικά του Justin Ringle που σκάνε σαν μπαλόνια σε παιδικό πάρτι.
19. Neon Neon - "Steel Your Girl"
Το καλύτερο κομμάτι ενός δίσκου που ακουγόταν καλύτερη ιδέα στα χαρτιά. Φυσικά, το "Steel Your Girl” φέρει τη σφραγίδα του Gruff Rhys και θα μπορούσε άνετα να βρίσκεται σε ένα best of των Super Furry Animals.
18. Bon Iver - "Flume"
Μοιάζει σαν πληγωμένο παιδί που ψάχνει ένα καταφύγιο ως αντίδοτο σε έναν γρήγορο και ανυπόφορο κόσμο. Μπορεί να είναι πρόβλημα πως ο Bon Iver θυμίζει σκύλο που ξέρει ένα κόλπο, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως το "Flume" μοιάζει με μια ειλικρινή προσφορά της καρδιάς του στον ακροατή.
17. Walkmen - "I Lost You"
Τα τεμπέλικα φωνητικά του Hamilton Leithauser σε ξεγελούν στην αρχή, αλλά από εκεί και έπειτα το κομμάτι περνάει από ξέσπασμα σε ξέσπασμα. Οι καστανιέτες (!) δίνουν ζωή στο κομμάτι και η κιθάρα τρέχει με τη γλώσσα έξω να προλάβει το φλαμένγκο των ντράμς.
16. Leisure Society - "The Last of the Melting Snow"
Μία είσοδος από το πουθενά στο top 20,για την οποία ευθύνεται αποκλειστικά η ραδιοφωνική εκπομπή του Guy Garvey. Το πιο γλυκό χριστουγεννιάτικο τραγούδι των τελευταίων χρόνων, που όμως δεν μιλάει για Χριστούγεννα. Με μουσικές αναφορές στο "Only Love Can Break Your Heart” και ατμόσφαιρα που θα έβαζε σαν μουσική υπόκρουση δίπλα στο τζάκι του ο Richard Hawley.
15. Nick Cave - "Midnight Man"
Ο μεταμεσονύχτιος άνθρωπός μας σε κάνει να σκέφτεσαι πολύ σοβαρά να μεγαλώσεις μουστάκι, χαίτη και να ντυθείς σαν τον Don Johnson. Μην το κάνεις πάντως γιατί ο Cave πρέπει να είναι ο μόνος που μοιάζει cool με αυτή την αμφίεση.
Μοιάζει σαν πληγωμένο παιδί που ψάχνει ένα καταφύγιο ως αντίδοτο σε έναν γρήγορο και ανυπόφορο κόσμο. Μπορεί να είναι πρόβλημα πως ο Bon Iver θυμίζει σκύλο που ξέρει ένα κόλπο, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως το "Flume" μοιάζει με μια ειλικρινή προσφορά της καρδιάς του στον ακροατή.
17. Walkmen - "I Lost You"
Τα τεμπέλικα φωνητικά του Hamilton Leithauser σε ξεγελούν στην αρχή, αλλά από εκεί και έπειτα το κομμάτι περνάει από ξέσπασμα σε ξέσπασμα. Οι καστανιέτες (!) δίνουν ζωή στο κομμάτι και η κιθάρα τρέχει με τη γλώσσα έξω να προλάβει το φλαμένγκο των ντράμς.
16. Leisure Society - "The Last of the Melting Snow"
Μία είσοδος από το πουθενά στο top 20,για την οποία ευθύνεται αποκλειστικά η ραδιοφωνική εκπομπή του Guy Garvey. Το πιο γλυκό χριστουγεννιάτικο τραγούδι των τελευταίων χρόνων, που όμως δεν μιλάει για Χριστούγεννα. Με μουσικές αναφορές στο "Only Love Can Break Your Heart” και ατμόσφαιρα που θα έβαζε σαν μουσική υπόκρουση δίπλα στο τζάκι του ο Richard Hawley.
15. Nick Cave - "Midnight Man"
Ο μεταμεσονύχτιος άνθρωπός μας σε κάνει να σκέφτεσαι πολύ σοβαρά να μεγαλώσεις μουστάκι, χαίτη και να ντυθείς σαν τον Don Johnson. Μην το κάνεις πάντως γιατί ο Cave πρέπει να είναι ο μόνος που μοιάζει cool με αυτή την αμφίεση.
14. TV on the Radio - "Red Dress"
Μια υπέροχη μίξη funk και punk που συνοψίζεται με μερικούς από τους καλύτερους στίχους της χρονιάς “Fuck Your WAR!! Cause I'm fat and in love and no bombs are fallin’ on me for sure/ But I'm scared to death that I’m livin' a life not worth dying for”. Αν δεν αισθανθείτε τον πισινό σας να κουνιέται τότε κάτι δεν πάει καλά.
13. Goldfrapp - "Clowns"
Μας αιχμαλώτισε από την αρχή της χρονιάς και ακόμα μας κάνει να ανατριχιάζουμε. Χάρη βεβαίως και σε τούτη την απίθανη ζωντανή εκτέλεση. Άλλη μια αλλαγή κατεύθυνσης για την Alison Goldfrapp και έγχορδα φτιαγμένα για να σου προσφέρονται ως ερωτικό ψιθύρισμα στο αυτί.
12. Coldplay - "Strawberry Swing"
Χωρίς σχόλιο. Κάπως καταλάθος θα μπήκε αυτό εδώ, το ορκίζομαι.
11. Spiritualized - "Baby I’m Just a Fool"
Τα έχει ξανακάνει αυτά η παρέα του Jason Pierce. Όμως η «κολώνα» του Songs in A&E διαθέτει θριαμβευτικά έγχορδα και μια εξαιρετικά αγαπησιάρικη «γύρισα από το θάνατο, τώρα θα ζήσω» ερμηνεία του Jason.
10. Deerhunter - "Nothing Ever Happened"
Επιμένω ότι ο Bernard Summer θα συγκινήθηκε μόλις άκουσε το έπος των Deerhunter. Τα κιθαριστικά μαχαιρώματα του κομματιού ακόμα προκαλούν αναταράξεις.
9. Fleet Foxes - "Blue Ridge Mountains"
Δυσκολεύτηκα να διαλέξω ανάμεσα σε αυτό, το "Mykonos" και το "Sun It Rises", αλλά μου φάνηκε ότι το συγκεκριμένο κομμάτι είναι μια περίληψη όλων όσων μπορούν να προσφέρουν οι συμπαθείς μουσάτοι τύποι από το Seattle. Εξωπραγματικά υπέροχες αρμονίες.
8. R.E.M. - "Sing For The Submarine"
Πραγματικά «μεγάλο» τραγούδι από αυτά που μπορούν να προσφέρουν οι R.E.M. και αλήθεια είναι καιρό είχαν να μας προσφέρουν.
7. My Brightest Diamond - "Ice And Storm"
O Jeff Buckley ζει! Στο σώμα της Sarah Worden βεβαίως, αλλά σημασία έχει ότι τόσο μεγάλα και εκφραστικά πνευμόνια σε συνδυασμό με τις κοφτές κιθάρες σήμα κατατεθέν του Jeff σου φέρνουν στο μυαλό τον εκλιπόντα. Η δεσποινίς Sarah, πρώην backing vocalist του Sufjan Stevens, έφτιαξε ένα γεμάτο παραμυθένια ατμόσφαιρα και ζεστό πόθο δημιούργημα που με πολλά εσωτερικά πεταλουδίσια ξεσπάσματα μας κάνει να αισθανόμαστε και εμείς οι ίδιοι την επιθυμία της.
6. Gutter Twins - "Front Street"
Από τις πρώτες live εκτελέσεις του το 2005 υποσχόταν μια επική συζήτηση του σατανά (Mark Lanegan) με τον αμαρτωλό/ ζητιάνο (Greg Dulli). Πραγματικά δεν απογοήτευσε, με τον Dulli να κάνει μια ερμηνεία ζωής και στα live και στο studio, ενώ η πένθιμη βαριά κιθάρα μας μετέφερε σε ένα μεταφυσικό τοπίο που η επιβλητική πελώρια φιγούρα του Lanegan δέσποζε.
5. British Sea Power - "No Lucifer"
Σουρεαλιστικές εικόνες με τη συνοδεία «τεράστιων» κιθαριστικών στιγμών σε φουλ ταχύτητα. Η μάχη των British Sea Power με το κακό, η τελική νίκη τους, και τα δεκάδες χρωματιστά μπαλόνια και βεγγαλικά διανθίζουν τη σκηνή. Με έναν περίεργο τρόπο το κακό εξαφανίζεται από τον κόσμο και όλοι γιορτάζουμε.
4. Shearwater - "I Was a Cloud"
Η φωνή του Jonathan Meiburg, καθαρή και κρυστάλλινη, μας τραγουδάει σκηνές από μια εύθραυστη όσο και αμείλικτη άγρια ζωή. Εδώ μπαίνει μέσα τους το πνεύμα των Talk Talk και τους συντροφεύει μέχρι το τέλος, εφοδιάζοντάς τους με τη δυνατότητα να προσφέρουν ένα επαναλαμβανόμενο χάδι των αισθήσεων.
3. Beach House - "Gila"
Μια υπέροχη αίσθηση ζεστασιάς και απομόνωσης, χαράς και πικρίας, ονείρου και εφιάλτη μας προσφέρει το γκρουπ από τη Βαλτιμόρης . Κάνει την καρδιά σου να χοροπηδάει πιο αργά και σου σφίγγει το στομάχι ενώ η φωνή της Victoria Legrand σου παίρνει την ανάσα.
2. Portishead - "The Rip"
Ένα αριστούργημα φτιαγμένο από συνθετικά υλικά και την αιώνια νότα που κρατάει η Beth Gibbons. Είδωλο στον σπασμένο καθρέφτη στις πιο τραγικές στιγμές του, αγκαλιά από ότι αγάπησες περισσότερο στις πιο ζεστές του. Μοιάζει σα να γράφτηκε μόνο του, από τις σπάνιες στιγμές που μιλάει αποκλειστικά η μούσα με μυθικά αποτελέσματα.
1. Elbow- "The Loneliness of a Tower Crane Driver"
Επώδυνο όσο και απελευθερωτικό. Ο Guy Garvey μιλάει για πραγματικά συναισθήματα χωρίς να φοβάται να τα αντιμετωπίσει. Για όλα όσα φοβόμαστε να αποδεχτούμε και μας κρατούν ξύπνιους τις νύχτες. “I must have been working the ropes/ When your hand slipped from mine/ Now I live off the mirrors and smoke”.
1. Elbow- "The Loneliness of a Tower Crane Driver"
Επώδυνο όσο και απελευθερωτικό. Ο Guy Garvey μιλάει για πραγματικά συναισθήματα χωρίς να φοβάται να τα αντιμετωπίσει. Για όλα όσα φοβόμαστε να αποδεχτούμε και μας κρατούν ξύπνιους τις νύχτες. “I must have been working the ropes/ When your hand slipped from mine/ Now I live off the mirrors and smoke”.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου