Τα αγαπημένα μας κομμάτια του 2017
32. Jesus and Mary Chain - "Two of Us" από το Damage and Joy
Οι JAMC μας λένε ότι το καλύτερο ναρκωτικό είναι ο έρωτας και η συντροφικότητα. Ironic...
31. Mark Lanegan - "First day of winter" από το Gargoyle
Ο Δημήτρης Μητροπάνος (Ⓒuptight) της αμερικανικής μουσικής είναι ένας τραγουδοποιός στον οποίο μπορείς να βασιστείς σε χιόνια και σε ξαστεριά. Ένας ειδυλλιακός ύμνος για τον χειμώνα τραγουδισμένος με τον μοναδικό του τρόπο.
30. Everything Everything - "Can't Do" από το A Fever Dream
Η αιχμή του δόρατος αυτής της αγγλικής pop ηλεκτρονικής μπάντας είναι ο φωνακλάς Jonathan Higgs. Η πολύ ενεργητική ερμηνεία του σε απογειώνει και τονίζει μία μια τις λέξεις στο δρόμο προς το ιδανικό ραδιοφωνικό τρίλεπτο.
29. Lorde - "Homemade Dynamite" από το Melodrama
Η Lorde κυκλοφόρησε έναν καλογυαλισμένο δίσκο για τον οποίο φρόντισαν δεκάδες άτομα ώστε να εξασφαλίσουν το hit και τις καλές κριτικές. Η εταιρεία ποντάρει πολλά πάνω της και η νεαρά αποδίδει προς το παρόν.
28. Alt J - "Pleader" από το Relaxer
Οι Άγγλοι αγαπημένοι των κριτικών και των βραβείων Mercury έβγαλαν πολύ σύντομα έναν ακόμα δίσκο, κάτι που όμως τους κόστισε σε εφευρετικότητα.
27. Spoon - "Hot Thoughts" από το Hot Thoughts
Καιρό είχαν να μας προσφέρουν κάτι τόσο πιασάρικο οι Spoon που με ένα απλό ριφάκι και ένα κουδουνάκι κλέβουν την προσοχή σου απ'ό,τι και να κάνεις εκείνη τη στιγμή. Τους βγαίνει τόσο εύκολα αυτό που σου δίνουν την αίσθηση πως αν ήθελαν θα μπορούσαν να είναι εκατομμυριούχοι.
26. Noel Gallagher's High Flying Birds - "Holy Mountain" από το Who Built the Moon?
Σε αυτόν το δίσκο το ήμισυ των αδελφών Gallagher βάζει τα δυνατά του και μας δίνει δύο-τρία πολύ δυνατά ραδιοφωνικά κομμάτια.
25. Feist - "Century" από το Pleasure
Ένα ενδιαφέρον αλλά και δύσκολο άκουσμα ήταν ο δίσκος της Feist. Στο επίκεντρο αυτό το 6λεπτο σκληροτράχηλο και μεταλλικό κομμάτι που προς το τέλος του εμφανίζεται ο αισθαντικός Jarvis Cocker.
24. Daughter - "Burn It Down" από το Music From Before the Storm
Οι Daughter έφτιαξαν ένα παθιασμένο και δραματικό κομμάτι βασισμένο στο videogame Life is Strange Before the Storm του οποίου επιμελήθηκαν το soundtrack με εξαιρετικά αποτελέσματα.
23. Fever Ray - "To The Moon and Back" από το Plunge
Προσπαθεί σκληρά να μας πείσει ότι είναι παράξενη και τα καταφέρνει. Λυπάμαι πραγματικά όποιον βρει την Karin Dreijer σε κάποιο μπαρ στη Σουηδία και προσπαθήσει να της την πέσει. Σίγουρα μοιάζει με κάποια που κουβαλάει μαζί της παγοκόφτη.
22. Charlotte Gainsbourg - "Deadly Valentine" από το Rest
Ένα διαβολικά πιασάρικο κομμάτι από την κόρη του Serge που όπως και να το κάνουμε έχει μουσικό αυτί. Η ευέλικτη φωνή της και το ανοιχτό μυαλό της καταφέρνουν να προσκαλούν στους δίσκους της εκλεκτούς καλεσμένους που μαζί τους φτιάχνει ποιοτικούς pop δίσκους.
21. Maximo Park - "Risk to Exist" από το Risk to Exist
Από τα πρώτα συγκροτήματα που - επιτέλους - έβαλαν στη θεματική τους παλέτα το προσφυγικό θέμα. Καιρός είναι άλλωστε η εκκωφαντική σιωπή των καλλιτεχνών να σπάσει. Ένα κατ'εξοχήν πολιτικό συγκρότημα (αρκεί να διαβάσει κανείς από που πήραν το όνομά τους) οι Maximo Park ενώνουν τις δικές τους κραυγές απελπισίας με τους κατατρεγμένους πρόσφυγες. Πως είναι άραγε να αισθάνεσαι ότι πολλοί άνθρωποι θα προτιμούσαν να πνιγείς πριν φτάσεις στις ακτές των χωρών τους;
20. This is the Kit - "By My Demon Eye" από το Moonshine Freeze
Βασισμένο σε ένα φολκλόρ αφρικανικό παραμύθι με τη χελώνα και τον ψεύτη λαγό (καμία σχέση με τον αγώνα ταχύτητας λαγού και χελώνας) αυτό το πανέμορφο, γλυκό αλλά και απλό τραγούδι κλέβει καρδιές.
19. Japanese Breakfast - "Diving Woman" από το Soft Sounds From Another Planet
Δεν ξέρω τι το ιδιαίτερο έχει το Γιαπωνέζικο πρωινό. Το κομμάτι πάντως είναι ιδανικό για οδήγηση, επαναλαμβανόμενο, σε φτάνει στο τέρμα του ηλιοβασιλέματος ένα καλοκαιρινό απόγευμα μετά το μπάνιο, με το αλάτι να σκάει στο μαυρισμένο δέρμα σου και τα βρεγμένα μαλλιά να ανακατεύονται από τον αέρα. Η στιγμή που το μόνο που σε ενδιαφέρει σε όλον τον κόσμο είναι όσοι βρίσκονται μέσα σε αυτό το αυτοκίνητο.
18. Morrissey - "Spent the Day in Bed" από το Low in High School
Από τις γραφικότερες προσωπικότητες τραγουδιστή. Παρ'όλ'αυτά κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ότι δεν είναι σαφής και ειλικρινής. Στο συγκεκριμένο κομμάτι η ιδέα του είναι απλή. Μας καλεί να περάσουμε την ημέρα στο κρεβάτι και να μην πάρουμε το λεωφορείο για τη δουλειά. Ούτε αφεντικό, ούτε βροχή, ούτε ψυχολογικός ευνουχισμός.
17. Lucy Rose - "Ιs Τhis Called Home" από το Something's Changing
Αν έχεις βαρεθεί τη Laura Marling, αν και δεν βλέπω γιατί να θες να αντικαταστήσεις τη γλυκιά χρυσομαλλούσα με τα γαλανά μάτια, αυτή εδώ είναι μια μίνι εκδοχή της. Αγγλιδούλα με αισθαντική φωνή, μελαγχολικά έγχορδα και ταξιδιάρικα κομμάτια στην αγγλική ύπαιθρο. Κάνει τσεκ όλα τα κουτάκια.
16. Nadine Shah - "Evil" από το Holiday Destination
Η Nadine Shah έχει μελετήσει όλα αυτά που συμβαίνουν με τους πρόσφυγες τα τελευταία χρόνια. Η καταγωγή της (Νορβηγοπακιστανική) έχει παίξει κάποιο ρόλο στο ενδιαφέρον της, αλλά πάνω απ' όλα η κοπέλα είναι άνθρωπος. Σε αυτό το δίσκο εμπνέεται από τα δικά μας χάλια -μεταξύ άλλων- στην Κω και από τις δηλώσεις τουριστών που η ύπαρξη προσφύγων «τους χάλασε τις διακοπές». Στο "Evil" προσπαθεί να μπει στα παπούτσια αυτών των ταλαιπωρημένων ανθρώπων (όχι των τουριστών).
15. Alvvays - "Not My Baby" από το Antisocialites
Σαφέστατη βελτίωση σημείωσαν οι Alvvays με αυτόν τον δίσκο. Μαζί με το "Dreams Tonite" το "Not my Baby" είναι μια τρία άλφα προσπάθεια, βουτηγμένη στο reverb, ονειρικής pop.
14. Cigarettes After Sex - "Each Time You Fall in Love" από το Cigarettes After Sex
Ένα συγκρότημα που ανακαλύψαμε από την Lauren Laverne του BBC6. Πανέμορφος, μονότονα μελωμένος ήχος βουτηγμένος στη μελατονίνη. Ένα από τα κομμάτια του όλου που ξεχωρίζει είναι το συγκεκριμένο, που ρίχνει μικρές μαχαιριές απελπισμένου πόθου κάτω από τη φωνή του (και όμως είναι άντρας) Greg Gonzalez.
13. Jesca Hoop - "The Lost Sky" από το Memories Are Now
Έντεχνο άσμα που θα μπορούσε να συνοδεύει θεατρικές παραστάσεις με μονολόγους για γεροντοκόρες και εμμηνόπαυση. Παρ'όλ'αυτά είναι μια όμορφη και ωμά συναισθηματική πεντάλεπτη εξομολόγηση.
12. Elbow - "Magnificent (She Says)" από το Little Fictions
Αυτή τη φορά δεν είχαν να μας πουν πολλά οι Elbow. Αυτό είναι ένα από τα λίγα αβίαστα επικά κομμάτια του δίσκου, που θυμίζει εποχές Seldom Seen Kid. Ο Guy Garvey για μια ακόμα φορά δεσπόζει στην ερμηνεία σαν μπαρουτοκαπνισμένος στρατηγός.
11. The Horrors - "Gathering" από το V
Έκπληκτους μας άφησαν οι Horrors με την ποιοτική μελωδικότητά τους σε αυτό το κομμάτι που έχει κάτι από Suede και όψιμους Duran Duran (σύμφωνα με την uptight). Επιβάλλεται να συνεχίσουν (και σε) αυτό το στυλ που τους βγαίνει άνετα και φυσικά.
10. Four Tet - "Daughter" από το New Energy
Σαν αναλγητικό που διαλύεται μέσα στο νερό, κάνει την καρδιά σου να καθαρίζει από τις τοξίνες τις καθημερινότητας. Από τότε που έγινε πατέρας ο Kieran Hebden, υπάρχει μόνιμα στη μουσική του η αθωότητα της παιδικής ματιάς και η μυρωδιά των βρεφικών μαλλιών.
9. Laura Marling - "Soothing" από το Semper Femina
Κάπως έτσι ακούγεται η αληθινή μουσική ωρίμανση μιας καλλιτέχνιδος που έτσι και αλλιώς από πολύ μικρή καταπιάνονταν με «ενήλικα» θέματα. Στο κομμάτι ξεχωρίζει ένα μυστηριώδες μπάσο που το οδηγεί αργά και βασανιστικά στην κορύφωσή του.
8. Public Service Broadcasting - "Progress" από το Every Valley
Μπορεί να μην είμαστε οπαδοί των Camera Obscura αλλά αναγνωρίζουμε τη ζαχαρένια φωνή της Tracyanne Campbell. Πάνω σ'αυτήν βασίζεται η αποθέωση της ιδέας της προόδου της τεχνολογίας και της ανθρώπινης σκέψης. όπως την φαντάζονται οι Public Service Broadcasting που πάντα σκέφτονται μεγαλεπήβολα.
7. Grizzly Bear - "Three Rings" από το Painted Ruins
Οι γνωστοί Grizzly Bear ενισχύουν τον ήχο τους με μυστηριώδη και στοιχειωμένα keyboards και περίεργα pedals που ανακάλυψαν μετά από καταδύσεις μερικές χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα. Ο Ed Droste για μια ακόμα φορά μας κάνει αλοιφή, και συγκεκριμένα αλοιφή φυστικοβούτυρο με σοκολάτα.
6. St. Vincent - "Los Ageless" από το Masseduction
Η Annie Clark βγάζει τον νταλκά της σε αυτό το κομμάτι. Δεν είναι απαραιτήτως για τον χωρισμό της με το μοντέλο Cara Delevingne, αλλά μιλάει για το πόσο λογικός μπορεί να μείνει κάποιος όταν χάνει ένα ιδανικό (όπως πιστεύει εκείνη τη στιγμή) ταίρι. Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια; Επειδή όμως η τραγουδοποιός είναι και μυστήριο μέρος του λόγου αυτόν τον χωρισμό τον ντύνει με γιορτινές τρομπέτες, σαξόφωνα και άλλα ανεβαστικά πνευστά.
5. Amber Arcades - "It changes" από το Cannonball EP
Η μικρή Ολλανδέζα δικηγόρος Annelotte de Graaf από την Ουτρέχτη κάνει σοβαρή δουλειά σ'αυτό το κομμάτι. Πέρα απ'το ότι είναι κοινωνικά δραστήρια (όπως ενημερωνόμαστε από την wikipedia της έχει αναπτύξει μια θέση για το δίκαιο αίτημα των προσφύγων να φέρουν μαζί και τις οικογένειές τους στην Ευρώπη) αυτοχρηματοδότησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο και από εκεί και έπειτα μας χάρισε ένα από τα πιο έντονα singles του 2017.
4. Taos Humm - "Hi Hats Are For Punk Rockers" από το Flute of the Noodle Bender
Εκρηκτικό κομμάτι που υπενθυμίζει ότι τα νιάτα και το σφρίγος μπορούν να σώσουν το ροκ (όπως λένε και κάτι πενηντάρηδες που βρωμάνε ναφθαλίνη και μένουν ακόμα με τη μάνα τους). Αν το κομμάτι έβγαινε στα τέλη '70s αρχές των '80s θα ήταν κλασσικό post punk και απαραίτητο άκουσμα. Έχουμε αφιερώσει ολόκληρη ανάρτηση προηγουμένως, και παρακαλείστε να ανατρέξετε σ'αυτήν.
3. Ride - "Cali"/"Charm Assault" από το Weather Diaries
Στο "Cali" οι Ride ζουν την απόλυτη αγγλική φαντασίωση. Από την βροχερή Οξφόρδη στα αειθαλή καλοκαίρια της ηλιόλουστης Καλιφόρνια. Τόσο κολλητικό που θέλουμε να πάμε κι εμείς (μόλις ξεκουμπιστεί ο Τραμπ). Από την άλλη το "Charm Assault" ήταν το πρώτο single του δίσκου που τους έκανε να μπουκάρουν ξανά στα αυτιά μας με καινούργιο υλικό μετά από 20 και βάλε χρόνια. Βασικό ρόλο έπαιξε η τέλεια παραγωγή του Erol Alkan που μετέφερε στον 21ο αιώνα το θορυβώδες αλλά και μελωδικό shoegaze τους. Δεν μπορέσαμε να ξεχωρίσουμε κάποιο από τα δύο κομμάτια.
2. Jane Weaver - "Slow Motion" από το Modern Kosmology
Αδυσώπητα όμορφο τραγούδι από έναν εμπνευσμένο δίσκο που ρίχνει ένα κεφάλι στους υπόλοιπους της χρονιάς που μας πέρασε. Ο ίδιος ο θρίαμβος της απλότητας. Μια γλυκιά και παραπονιάρικη φωνή, ένα δαντελένιο keyboard που φτιάχνει πολύχρωμα σχήματα και ένα μικρό και κρύο (είχε χαλάσει η θέρμανση εκείνη τη μέρα) στούντιο κάποιο βαρύ φθινοπωρινό πρωινό σε κάποιο -shire της Αγγλίας. Για περισσότερα, μπορείτε να ανατρέξετε σε παλαιότερη ανάρτησή μας.
1. Fleet Foxes - "Third of May/ Ōdaigahara" από το Crack-Up
Σε κάθε δίσκο τους οι Fleet Foxes μας προσφέρουν και από ένα έπος. Το συγκεκριμένο, εμπνευσμένο από τον ομώνυμο πίνακα του Γκόγια, χαρακτηρίζεται από τις νοσταλγικές φωνητικές μελωδίες του Robin Pecknold και μια εννιάλεπτη συνοδεία παραδοσιακών οργάνων που απλώνουν απαλά χρώματα στον μουσικό καμβά. Πίσω από τους φιλοσοφικής φύσεως, αινιγματικούς στίχους κρύβεται μια ιστορία φιλίας (μεταξύ του τραγουδιστή Robin Pecknold και του κιθαρίστα, παιδικού του φίλου, Skyler Skjelset) που μεταλλάσσεται στο χρόνο, αλλοιώνεται μέσα από πολλά συναισθηματικά φάσματα αλλά παραμένει δυνατή να εμπνέει και να μεταφέρεται μαζί με τη ζωή προς τα εμπρός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου