Η παράξενη και χαοτική ιδιοσυγκρασία της Kristin Hersh, η ανικανότητά της να «κάτσει στ'αυγά της» και το ελεύθερο, απροσάρμοστο, ανήσυχό της πνεύμα, που την οδήγησε σε παράξενα απρόβλεπτα μουσικά μονοπάτια, την έκαναν μια ηθελημένα μυστηριώδη παρακατιανή της σύγχρονης rock μουσικής.
Το βλέμμα της εκείνο το βράδυ του Μαρτίου, όταν είχε επισκεφτεί την Ελλάδα, ήταν ένα ανοιχτό παράθυρο ώστε να δεις λίγο από το μυστήριο. Πέρα από την αδιαμφισβήτητη ικανότητά της να σε απορροφά πλήρως με τη μουσική της, η έντονη ματιά της φαινόταν σα να μη χώραγε στον στενό χώρο της συναυλίας - απόμακρη, αφοσιωμένη και καρφωμένη κάπου στο υπερπέραν.
Στην a la strings ηχογράφηση του "A Loon" ακούς ένα κομμάτι του εαυτού της επιθετικό και νευρικό. Με την πυρετική ένταση του κομματιού να πολλαπλασιάζεται από τις cello-μαχαιριές του Martin McCarrick.
Και ξάφνου σαν τρυφερό χέρι που σε ανακουφίζει από τον πόνο, έρχεται το δεύτερο μέρος του κομματιού, σαν την ηρεμία μετά από κρίση και μια απαραίτητη αποσυμπίεση της χύτρας.
Η Hersh, σύμφωνα με τα μέσα, πάσχει από bipolar disorder, έχασε την επιμέλεια του γιου της, έχασε τη μπάντα της και περνάει απ’ότι φαίνεται μια αγαπημένη αλλά τρικυμιώδη ζωή με τον άντρα της. Η ζωή είναι πολύ πιο σκληρή από τα τραγούδια αλλά η ίδια φαίνεται ότι δε το βάζει κάτω. Και με την επαφή που έχει ανοίξει η ίδια με τους ακροατές της, αντιμετωπίζοντάς τους σαν το δικό της ημερολόγιο, μας δίνει μια καθαρή οπτική των ύπουλων διαδρόμων του μυαλού της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου