Welcome

Όταν τη βάση για την δημιουργία ενός blog αποτελεί η απάντηση «γιατί όχι;» στην ερώτηση «να το κάνουμε;» τότε ο πρόλογος περισσεύει. Σκοπός ήταν, είναι και θα είναι να γράφουμε για πράγματα που μας αρέσουν, μας συναρπάζουν και μας κάνουν να πετάμε σε μια cloud cuckoo land που λέει και μια ψυχή. Το σημαντικό όμως είναι η ελευθερία που μας προσφέρεται, καθώς και η αίσθηση ότι υπάρχουν και άλλοι που λατρεύουν και ακολουθούν τα πράγματα για τα οποία θα μιλήσουμε. Χωρίς τους περιορισμούς ενός site (προς το παρόν τουλάχιστον) και την πελώώώώρια λαχτάρα που μου προκάλεσε η εγγραφή μου στο last.fm (ναι ξέρω, μου πήρε μόλις 5-6 χρόνια) ανυπομονούμε απλά να γράψουμε…

Tweet

"Some beans!"

Αυτή η θρυλική ατάκα του θεούλη Tony Robinson ήταν η πρώτη που άκουσα/είδα από τον εξίσου θρυλικό Blackadder - ναι, ξέρω πως ήταν από τη δεύτερη σεζόν, απλά έτυχε να πέσει πρώτη αυτή στο διάβα μου... Ήταν και ο τίτλος ενός CD που φτιάχτηκε πριν λίγες εβδομάδες για να συνοδέψει ένα Κυριακάτικο απόγευμα στο αυτοκίνητο, στο δρόμο για την παραλία. Ήταν επίσης η πρώτη φράση που μας ήρθε στο μυαλό όταν ξεκινήσαμε να ψάχνουμε το όνομα της μικρής μας δικτυακής γωνίτσας. Τα βαφτίσια έγιναν άμεσα και χωρίς επισημότητες, και εγένετο Some Beans!

Από εδώ θέλουμε να μοιραστούμε ό,τι μας κάνει εντύπωση - θετική ή αρνητική - με όποιον τυχαίνει να περνάει απο'δω και να μπορεί να διαβάσει ελληνικά (η διεθνής καριέρα είναι προς το παρόν στις καλένδες :-P ). Θα έχει μουσική, θα έχει ωραία χρώματα και φωτογραφίες και βιντεάκια, θα θέλαμε να μπορούσαμε να κεράσουμε και κανένα ποτάκι αλλά μέχρι νεωτέρας η τεχνολογία μας περιορίζει σε αυτά. Come on in. :-)

Tweet