15.9.17

Let's get together/ We keep changing/ Sometimes everything’s amazing/ Then the silence reminds us we are lost


Η Jane Weaver έχει μια καριέρα 20++ χρόνων κάτω από τη μύτη των περισσοτέρων. Πρώτα ως μπροστάρισσα δύο συγκροτημάτων τη δεκαετία του '90 (Kill Laura, Misty Dixon) και μετά ως σόλο καλλιτέχνης. Στην πορεία εστίασε στην folk μουσική που αργότερα τη διάνθισε με διακριτικά ηλεκτρονικά στοιχεία.

Η καλύτερη -πιθανόν- στιγμή της είναι ο φετινός της δίσκος Modern Kosmology που οι ενδοσκοπικές του μελωδίες μας έκαναν να τον προσέξουμε για τα καλά. Τα χαμηλά σε ένταση αλλά γεμάτα ζεστασιά keyboards που αντηχούν στο δωμάτιο, τα ντραμς που έχουν αρρυθμίες, και η καίρια γλυκιά φωνή της που μπαίνει μόνο εκεί που χρειάζεται, φτιάχνουν ένα φθινοπωρινό progressive πουλόβερ, ένα νούμερο μεγαλύτερο, που χώνεσαι (και χάνεσαι) μέσα του.

Συνολικά αλλά και σε επιμέρους κομμάτια ένας πραγματικά εμπνευσμένος δίσκος.
Bandcamp - Soundcloud

8.9.17

Hi Hats Are For Post Punk Heroes


Οι Taos Humm είναι ένα τρίο μουσικών που ξεκίνησε τη μουσική του πορεία από το Bristol της Αγγλίας.  Παίζουν ωραίο garage rock με πινελιές ψυχεδέλειας και φέτος την άνοιξη κυκλοφόρησαν το αξιοπρόσεκτο ντεμπούτο τους Flute Of The Noodle Bender από το οποίο κλέβει την παράσταση το κομμάτι που διαλέξαμε για τον τίτλο του post. Ένα επείγον, σκοτεινό, με μια ερασιτεχνική γοητεία κομμάτι που σφύζει από πάθος.

Το BBC6 Radio τους έπαιξε αρκετά μέχρι το καλοκαίρι και επιτέλεσε το καθήκον του που επιβάλλει τη στήριξη νέων ταλέντων, κάτι το οποίο προσπαθούμε να κάνουμε κι εμείς γενικότερα, και στη συγκεκριμένη περίπτωση με αφορμή ένα κομμάτι που είναι από τα καλύτερα κιθαριστικά φετινά μας ακούσματα.

Πάντα ήθελα να ανακαλύψω ένα συγκρότημα πριν από την υπόλοιπη πλέμπα (το BBC6 δεν μετράει) και οι Taos Hymm καλύπτουν αυτή την ανάγκη μου. Να φανταστείτε πως στο προφίλ τους στο Facebook απαντούν σε όλα τα σχόλια που τους αφήνουν ενώ, αν σημαίνει κάτι αυτό, οι φωτογραφίες τους έχουν πολύ λιγότερα likes από τις φωτογραφίες μιας 60χρονης σε κρίση ηλικίας. Πόσο ψαγμένος τέλος πάντων;

BandcampSoundcloud

5.9.17

Μια φορά κι έναν καιρό το 2016

Συνέχεια από το τρίτο μέρος
Την τέταρτη χρονιά της κρίσης παρατηρήθηκε μια σχετική αποκλιμάκωση της κατάστασης. Το 2016 σηματοδοτούσε μια χρονιά που έπρεπε να επιστρέψει η κανονικότητα και να αποδεχθούν όλοι την νέα κατάσταση των πραγμάτων. Ο κόσμος έπρεπε να ξαναρχίσει να αγοράζει, το χρήμα - έστω και λιγότερο -  να κινείται και η ελεύθερη αγορά να πάρει ξανά τα πάνω της. Μικρότερο το μερίδιο για τους περισσότερους, αλλά η ζωή έπρεπε να συνεχιστεί.

Στη χώρα μας η κυβέρνηση βρήκε την ηρεμία της και τον ρυθμό της αφού έμαθε πως να καταλαγιάζει τις αναταράξεις του συστήματος. Η χώρα μοιράστηκε δίκαια στους πέντε, έξι επιχειρηματίες που τους άνηκε η Ελλάδα ανέκαθεν, ενώ η ίδια η κυβέρνηση απέκτησε με ελεύθερη μεταγραφή κάποιους νέους φερέλπιδες επιχειρηματίες που ήθελαν να επενδύσουν στη χώρα και στο κόμμα. Έτσι ο κοσμάκης ξαναέφαγε παξιμαδάκι και είδε μετά από καιρό παικταράδες στα γήπεδα. Οι σχέσεις με την Ευρώπη εξομαλύνθηκαν, ξαναγίναμε η μπανανία που έρχονται για διακοπές, ενώ - ποιός ξέρει - κάποτε μπορεί να ξαναρχίσουν μαζικές προσλήψεις στο δημόσιο, ή να ξαναγυρίσει το 8ωρο στον ιδιωτικό τομέα.

Σημαντικό ρόλο στην εξομάλυνση ανέλαβε ο Φίλιππος Νάκας. Τα δεδομένα της κρίσης της μουσικής παραγωγής και βιομηχανίας γενικότερα, τον κατέστησαν έναν από τους ισχυρότερους «παίκτες» των Βαλκανίων. Με μια περιουσία που υπολογίζεται περίπου στα 35 δισεκατομμύρια ο επιχειρηματίας έγινε ο πρώτος Έλληνας που μπήκε στη λίστα της Oxfam με τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. Φυσικά, καθώς ήταν με διαφορά ο πλουσιότερος άνθρωπος της χώρας, προχώρησε σε πολλές επενδύσεις στην ελληνική οικονομία. Αγόρασε δημοσιογραφικό όμιλο, αλυσίδα ταχυφαγίων, ομάδα ποδοσφαίρου και τέλος την Ακρόπολη. Δηλαδή ολόκληρη την περιοχή  που επεκτείνεται από την Διονυσίου Αρεοπαγίτου μέχρι τα στενά της Πλάκας, και από το Θησείο μέχρι τις Στήλες του Ολυμπίου Διός. Σε μια συμβολική κίνηση μάλιστα, τα περίπτερα στην Διονυσίου κατέβασαν την τιμή του ενός μπουκαλιού νερού στα 50 λεπτά του ευρώ. Όπως ανακοίνωσε ο ίδιος τα επόμενα πλάνα του περιλαμβάνουν επέκταση προς την περιοχή του Παγκρατίου, την μετατροπή του Πολεμικού Μουσείου σε Hard Rock Cafe και τη συχνότερη αλλαγή των αφισών με τις επερχόμενες ταινίες έξω από τον κινηματογράφο Πτι Παλέ.

Στην Αμερική, το μόνο μέρος που έχει σημασία, πλησίαζε το φθινόπωρο και οι εθνικές εκλογές. Στους οίκους αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, τους μόνους οίκους που έχουν σημασία, υπήρχε συγκρατημένη αισιοδοξία καθώς αναμενόταν άνετη επικράτηση της υποψήφιας των Δημοκρατικών. Οι Ρεπουμπλικάνοι σε μια κίνηση απελπισίας και νευρικότητας στηρίζουν χωρίς καμία ελπίδα νίκης έναν ξεκάθαρα ρατσιστή, σεξιστή και εντυπωσιακά ηλίθιο υποψήφιο με λεξιλόγιο 20-30 λέξεων.

Την πρώτη ημέρα του Νοέμβρη, μια εβδομάδα πριν τις εκλογές, ο υποψήφιος με τους Ρεπουμπλικάνους έδωσε αποκλειστική συνέντευξη στη γνωστή δημοσιογράφο Christiane Amanpour. Εκεί αποκάλυψε άγνωστες πτυχές του εαυτού του. Στην πραγματικότητα, δημιουργήθηκε αρκετές δεκαετίες πριν σε ένα εργαστήριο στην Αριζόνα. Για το πείραμα χρησιμοποιήθηκαν κομμάτια από ανοιγμένη πινιάτα, το σπέρμα του Γεν. Γραμματέα της Κου Κλουξ Κλαν και κόπρανα κατσίκας που μόλις είχε φάει πορτοκαλόφλουδες. Μεγάλωσε χωρίς να μπορέσει να γνωρίσει τον πατέρα του και αυτό τον βοήθησε να αποκτήσει ισχυρό χαρακτήρα και να γίνει σκληρός με το εαυτό του. Κυρίως όμως τον πείσμωσε για να πετύχει. Να βγάλει πολλά χρήματα στη ζωή του και να πιάσει όσο το δυνατόν περισσότερα βυζάκια μπορούσε.

Στο τέλος της συνέντευξης έδειξε στη δημοσιογράφο το τεράστιο σπίτι του και τη γιγάντια πισίνα του. Αφού απήλαυσε την ηλιόλουστη μέρα, έδωσε εντολή στον υπηρέτη του να του φέρει κάτι. Μέχρι να γυρίσει ο υπηρέτης, ο υποψήφιος πήρε από το τραπέζι του κήπου ένα μεγάλο χάρτινο καραβάκι, φτιαγμένο από εφημερίδες και περιοδικά που τον είχαν στο εξώφυλλο, και το άφησε να επιπλεύσει στην πισίνα. Σε λίγο ο υπηρέτης του έφερε στον κήπο ένα βρέφος 6 μηνών και το άφησε στην αγκαλιά του.

«Αυτός είναι ο Μανολίτο από την Πατσούκα του Μεξικό» είπε περήφανα.

Ο υποψήφιος Πρόεδρος άφησε προσεκτικά τον μικρό Μανολίτο στο σημείο της πρύμνης του χάρτινου καραβιού. Με ένα απαλό σπρώξιμο ο Μανολίτο βρέθηκε να επιπλέει σε μια χάρτινη βάρκα που έμπαζε νερά στη μέση της Μεσογείου.

Ήταν η πρώτη φορά που ο Μανολίτο έβλεπε τη θάλασσα. Τα μάτια του ήταν γουρλωμένα και απορημένος σκεφτόταν αν πάντα ήταν τόσο γκρίζα η θάλασσα έτσι που να μην μπορείς  να την ξεχωρίσεις από τον συννεφιασμένο ουρανό.

Τα αγαπημένα μας τραγούδια του 2016

30. Beyond the Wizard's Sleeve - "Diagram Girl" από το The Soft Bounce
29. Roisin Murphy - "Ten Miles High" από το Take Her Up to Monto
28. C Duncan - "Other Side" από το The Midnight Sun
27. Michael Kiwanuka - "Love & Hate" από το Love & Hate
26. Temples - "Certainty" από το Volcano
25. She Drew the Gun - "Since You Were Not Mine" από το Memories of the Future
24. Gold Panda - "In My Car" από το Good Luck And Do Your Best
23. Unloved - "When A Woman Is Around" από το Guilty of Love
22. Lemon Twigs - "These Words" από το Do Hollywood
21. Wild Beasts - "Celestial Creatures" από το Boy King
20. Sunflower Bean - "Come On" από το Human Ceremony
19. Emma Pollock - "Dark Skies" από το In Search of Harperfield
18. Underworld - "I Exhale"  από το Barbara, Barbara, We Face a Shining Future
17. Car Seat Headrest - "Fill In The Blank" από το Teens of Denial
16. Purson - "The Window Cleaner" από το Desire's Magic Theatre
15. Lou Rhodes - "All The Birds" από το theyesandeye
14. Frank Ocean - "Pink + White" από το Blond
13. Rufus Wainwright ft. Florence Welch - "When in Disgrace with Fortune and Men's Eyes (Sonnet 29)" από το Take All My Loves - 9 Shakespeare Sonnets
12. Teleman - "Dusseldorf" από το Brilliant Sanity
11. The Duke Spirit - "Serenade" από το Serenade EP
10. Suede - "Learning To Be"/ "I Don't Know How to Reach You" από το Night Thoughts
9. Solange - "Cranes in the Sky" από το A Seat at the Table
8. Iggy Pop - "Gardenia" από το Post-Pop Depression
7. Lush - "Out of Control" από το Blind Spot EP
6. Teenage Fanclub - "I'm In Love" από το Here
5. BadBadNotGood ft. Charlotte Day Wilson - "In Your Eyes" από το IV
4. Bat For Lashes - "Close Encounters" από το The Bride
3. James Blake - "Radio Silence" από το The Colour In Anything
2. David Bowie - "Blackstar"/ "Lazarus" από το Blackstar
1. Radiohead - "Daydreaming" από το A Moon Shaped Pool


Τα αγαπημένα μας άλμπουμ του 2016

15. The Duke Spirit - Kin
14. Marissa Nadler - Strangers
13. PJ Harvey - The Hope Six Demolition Project
12. Iggy Pop - Post-Pop Depression
11. James Blake - The Colour In Anything
10. Purson - Desire's Magic Theatre
9. Underworld - Barbara, Barbara, We Face a Shining Future
8. Frank Ocean - Blond
7. DM Stith - Pigeonheart
6. Suede - Night Thoughts
5. ANOHNI - Hopelessness
4. David Bowie - Blackstar
3. Nick Cave & the Bad Seeds - Skeleton Tree
2. Bat For Lashes - The Bride
1. Radiohead - A Moon Shaped Pool

Honorable mentions:
Mark Pritchard - Under the Sun
BadBadNotGood - IV
Lisa Hannigan - At Swim
Savages - Adore Life
Sunflower Bean - Human Ceremony
case/lang/veirs - case/lang/veirs
Regina Spektor - Remember Us To Life
Divine Comedy - Foreverland

2.9.17

Μια φορά κι έναν καιρό το 2015

Στον Βαρώνο Rothchild, ευγενή του 18ου αιώνα και μέλος της γνωστής οικογενείας τραπεζιτών, έχει αποδοθεί το ρητό "Όταν χύνεται αίμα στους δρόμους είναι καλή στιγμή να αρχίσεις να επενδύεις". Πρακτικά αυτό επιβεβαιώνεται από τις τάσεις της οικονομίας σε καιρούς πολέμου και γενικότερων κρίσεων. Οι επιχειρήσεις που ευημερούν είναι όσες έχουν να κάνουν με το φαγητό, τις βασικές ανάγκες, τα είδη που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή πυρομαχικών, τις κατασκευές και τέλος την αγορά των ακινήτων.

Αυτή η ιδιαίτερη οικονομική κρίση δημιούργησε και ιδιαίτερες συνθήκες, άξιες παρατήρησης από τους ειδικούς. Πιθανότατα σε καμία άλλη κρίση στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν αναδείχθηκαν οι κατασκευαστές μουσικών οργάνων σε κοινωνικούς και οικονομικούς ρυθμιστές. Και ενώ τα γεγονότα προέβαλλαν ένα παράδειγμα ενός βασικού νόμου της αγοράς, αντίστοιχο με τις τεχνητές ελλείψεις (ανεπάρκεια αγαθών ισούται με αυξημένη ζήτηση και αποτέλεσμα την αύξηση τιμών) το μέγεθος της αισχροκέρδειας έφτασε σε ανεξέλεγκτα επίπεδα.

Στο προηγούμενο μέρος αναφέραμε επί παραδείγματι το παραεμπόριο και το πόσο γιγαντώθηκε την τετραετία 2013-2016. Οι νόμιμες επιχειρήσεις που επιβίωσαν της κρίσης στην μουσική βιομηχανία μετετράπησαν σε κολοσσούς της αγοράς και πανίσχυρους μαριονετίστες της οικονομίας.

Χαμηλά στην οικονομική αλυσίδα, τα αληθινά θύματα αυτής της ιστορίας, οι νέοι μουσικοί που ήθελαν να εξασκήσουν την τέχνη τους και έφτασαν σε σημείο να κατασκηνώνουν για εβδομάδες έξω από τα λιγοστά μεγάλα καταστήματα που πουλούσαν μουσικά όργανα. Αμέτρητοι καυγάδες είχαν γίνει για μερικά μέτρα σειράς καθώς και ευτράπελα απείρου κάλλους. Χαρακτηριστικός τίτλος στο εξώφυλλο του Πρώτου Θέματος της 21ης Απριλίου 2015: «Κέρδισε τη σειρά, έχασε την κοπέλα του». Η είδηση αφορούσε την ιστορία του ελληνοαμερικανού Billy Κοκοβιού ο οποίος υποτίμησε το μέγεθος της ουράς έξω από το κατάστημα  Guitar Guitar στο οποίο περίμενε μαζί με την κοπέλα του. Την τρίτη μέρα, απελπισμένος και παγιδευμένος καθώς ήταν, με τις προμήθειες να του έχουν τελειώσει, ενέδωσε στις πιέσεις των επιτήδειων και πρόσφερε την κοπέλα του για δύο ώρες σε δύο υπαλλήλους του καταστήματος. Ο Kokovios πράγματι έφτασε στην 8η θέση της ουράς και μετά από 20 ώρες μπόρεσε και πήρε την πολυπόθητη κιθάρα του. Όμως η σχέση που διατηρούσε με την κοπέλα είχε δεχθεί ανεπανόρθωτο πλήγμα. Πλήγμα που, όπως παραδέχτηκε ο ίδιος, δεν ξεπεράστηκε ποτέ. «Δεν ήταν το ίδιο. Η κοπέλα μου άρχισε να απομακρύνεται σταδιακά από έμενα. Άρχισε να με προσβάλλει και να φλερτάρει ανοιχτά με άλλους άντρες μπροστά στα μάτια μου» δήλωσε ο Kokovios, κοιτάζοντας με απογοήτευση την κιθάρα του που ήταν ακουμπισμένη και σκονισμένη στη γωνία του σαλονιού του. Πάνω της αφημένα ένα μπλε τζιν και δύο κάλτσες.

Και μιας και αναφέραμε τη χώρα μας, η Ελλάδα δεν μπορούσε να μείνει ανέγγιχτη από την κρίση. Ο θυμόσοφος λαός λέει ότι όταν τσακώνονται τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια. Η χώρα μας επλήγη στους πυλώνες της οικονομίας της, μιας οικονομίας που συρρικνώθηκε ακόμα περισσότερο. Αποτέλεσμα να χαθούν ακόμα περισσότερες θέσεις εργασίας, ειδικότερα στον τομέα του τουρισμού, αφού στα γραφικά ταβερνάκια τα μπαγλαμαδάκια είχαν σιγήσει. Οι τουρίστες προτίμησαν να μένουν στα ξενοδοχεία τους και βολεύονταν με ζαμπόν, τυρί, φέτες τοστ και τις σαλάτες του εκάστοτε επαρχιακού σουπερμάρκετ. Τα εστιατόρια έκλειναν το ένα μετά το άλλο και τα φαγητά πετάγονταν στα σκουπίδια 

Μια ακόμα παράπλευρη, και απρόβλεπτη -μπορεί να πει κανείς- συνέπεια ήταν η τεράστια αύξηση των αμβλώσεων στη χώρα μας. Οι φοιτητές δεν είχαν πια τη δυνατότητα να απολαμβάνουν ρεμπέτικα και μεζεκλίκια στα ζεστά κουτουκάκια της Καισαριανής, ούτε να ανοίγουν φιάλες στο Ρέμο και τον Οικονομόπουλο. Οι νέοι μας έμεναν στις γκαρσονιερούλες ή στις εστίες τους και έπιναν παρέα με τους παλιούς δίσκους του Ορφέα Περίδη. Η σπιτική, ζεστή παρέα άναβε τα αίματα με αποτέλεσμα την αύξηση των αμβλώσεων για τις απρόσεκτες νεαρές κοπέλες καθότι η δύσκολη οικονομική περίοδος δεν ενδείκνυτο για απόκτηση παιδιού. Παρ'όλ'αυτά άλλες τόσες περιπτώσεις νεαρών ζευγαριών αποφάσισαν να μεγαλώσουν κανονικά τα παιδιά τους με τη βοήθεια της οικογένειάς τους και του περίγυρού τους.

Σταδιακά και με το πέρασμα του χρόνου οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες μειώθηκαν. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και η ελληνική εκκλησία καθώς απαίτησε από το κράτος, και τελικά κατάφερε, την απαγόρευση της κυκλοφορίας των δίσκων του Ορφέα Περίδη. Όσο για τους υπάρχοντες δίσκους του, αυτοί καταστράφηκαν το βράδυ της 30ής Νοεμβρίου του 2015, την επονομαζόμενη και «Νύχτα των Μεγάλων Γρατζουνιών», σε μια άκρως μυστική επιχείρηση που διεξήγαγαν οι γιαγιάδες των εγγονιών και έπειτα από συνεννόηση και συντονισμό του Πατέρα της ενορίας.

Ειρήσθω εν παρόδω, η άτυπη ανασκόπηση της χρονιάς του 2015 δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς αναφορά στα γεγονότα του καλοκαιριού εκείνης της χρονιάς που έστειλαν τη χώρα μας στις κάλπες και στη συνέχεια οδήγησαν τους πολίτες της να «αναστενάξουν» στα ATM.

Με τα μουσικά όργανα σε όλο τον κόσμο, και φυσικά στη χώρα μας, όλο και να λιγοστεύουν, στη χώρα μας δημιουργήθηκε ένα δυναμικό κίνημα διαμαρτυρίας και αγανάκτησης. Οι αγανακτισμένοι με την κατάσταση πολίτες κατασκήνωναν έξω από την Βουλή και ζητούσαν την παραίτηση κάποιου. Τις Δευτέρες και τις Τετάρτες της κυβέρνησης, τις Τρίτες και τις Πέμπτες της Αντιπολίτευσης, και τις Παρασκευές του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη. Τα Σαββατοκύριακα διεξάγονταν μουσικές εκδηλώσεις με νταούλια, ζουρνάδες και τον Γιώργο Μάγκα και το κλαρίνο του, που το διέθετε σε λαϊκό προσκύνημα μετά το πέρας των συναυλιών. Ο Πρωθυπουργός, για να καθησυχάσει την κοινή γνώμη, υποσχέθηκε σε όλους άμεση πρόσληψη στα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, και κρατικό έλεγχο στα εργοστάσια κατασκευής μουσικών οργάνων που βρίσκονται στη χώρα μας αλλά υπάγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από την οποία παίρνουν και τα υλικά.

Η Ευρώπη όμως δεν είδε με καθόλου καλό μάτι τις εξαγγελίες και τις εξέλαβε ως μονομερείς ενέργειες απειλώντας τη χώρα μας ότι θα κλείσει εντελώς τις «κάνουλες» παραγωγής μουσικών οργάνων προς την Ελλάδα. Ενώ οι δραματικές συνομιλίες συνεχίζονταν, ο Πρωθυπουργός με μια τολμηρή κίνηση ανακοίνωσε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Όχι μόνο ενός, αλλά δεκάδων μικρών δημοψηφισμάτων σε όλη την ελληνική επικράτεια. Δημοψηφίσματα προκειμένου να εκλεγούν οι μουσικοί που θα διαθέτουν μουσικά όργανα, και κατ'επέκταση θα παίζουν μουσική, ακόμα και στο μικρότερο χωριό της χώρας μας. Όταν ρωτήθηκε ο πρωθυπουργός για το πως θα βρεθούν όλα αυτά τα μουσικά όργανα εκείνος απάντησε - καλά το μαντέψατε- «Κιθάρες υπάρχουν».

Τα τοπικά κομματικά γραφεία έκαναν υπερωρίες προκειμένου να εξασφαλίσουν την επικράτηση των δικών τους μουσικών υποψηφίων, ενώ βγήκαν από τη ναφθαλίνη τα μηχανάκια μέτρησης που χρησιμοποιούνταν στα ελληνικά talent shows. Τα αποτελέσματα βγήκαν και οι υποψήφιοι του κυβερνώντος κόμματος σάρωσαν. Με ανανεωμένη ψυχολογία, ο Πρωθυπουργός ετοιμάστηκε να ταξιδέψει στις Βρυξέλλες για να παρουσιάσει τα αποτελέσματα. Εν τω μεταξύ ο Υπουργός Οικονομίας δούλευε δια παν ενδεχόμενον το plan b που, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, ήταν το μοίρασμα στους πολίτες - για όσο δεν υπήρχε μουσική στη χώρα μας - ενός ηχητικού cd με τις συνεδριάσεις της Βουλής στις οποίες προέδρευε η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε αεράτος στην συνεδρίαση των Ευρωπαίων ηγετών αλλά τα συμπεράσματα για τη χώρα μας δεν ήταν καθόλου καλά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πάγωσε την εισροή των Κοινοτικών μουσικών οργάνων και επέβαλλε δυσθεώρητα ποσά για το copyright των τραγουδιών που ακούγονταν στα ελληνικά ραδιόφωνα. Εν τω μεταξύ, σε συνεννόηση με τους παρόχους internet, μπήκε πλαφόν στο παράνομο κατέβασμα τραγουδιών που έφτανε τα 60 κομμάτια το μήνα, με την προϋπόθεση για να έχει κανείς δικαίωμα στο κατέβασμα, της αγοράς κουπονιών από τα μηχανήματα αυτόματης ανάληψης. Αμέσως η αθάνατη ελληνική ψυχή αντιμετώπισε με χιούμορ την κατάσταση - «πφφφ 60 τραγούδια το μήνα εγώ δεν ξέρω 60 τραγούδια σε ολόκληρη τη ζωή μου».

Η Ελλάδα αναστέναξε το καλοκαίρι του 2015 στα μηχανήματα ανάληψης. Σκυθρωπά πρόσωπα και αβεβαιότητα για το μέλλον συναντούσε κανείς στις ουρές. Παππούδες να λένε «Έφαγα τα νιάτα μου στην ξενιτειά δουλεύοντας με μόνη παρηγοριά τον Καζαντζίδη και τώρα πρέπει να περιμένω στην ουρά σαν ζητιάνος για να ακούσω ξανά το "Αγριολούλουδο". Ντροπή σε όλους».

Ο Πρωθυπουργός τελικώς έπειτα από αφόρητη πίεση εντός και εκτός χώρας αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει. Ο ίδιος χαρακτήρισε την κατάσταση ως «έντιμο συμβιβασμό».

Γλαφυρά και πάντοτε με το χαμόγελο στα χείλη ο Πρωθυπουργός σε συνέντευξη του περιέγραψε τα παραλειπόμενα εκείνων των κρίσιμων ημερών καταλήγοντας και σε μια άγνωστη λεπτομέρεια. «Την επόμενη εβδομάδα από τη συνθηκολόγηση, έλαβα στο γραφείο μου ένα δώρο από τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας. Ήταν ένα μπρούτζινο πέος -κοινώς ψωλή- με ρόδες στο σημείο που θα έπρεπε να είναι οι όρχεις σε μια σύνθεση που έμοιαζε με τα γερμανικά κανόνια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Τα δύο βαριά αρχίδια ήταν σε ένα ξεχωριστό κουτί και είχαν πάνω τους σχεδιασμένες τις Γερμανικές σημαίες και τα αστεράκια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δίπλα, σε μια καρτούλα ήταν γραμμένο "Να τα χαϊδεύεις για καλή τύχη, ευημερία και γονιμότητα". Το ίδιο βράδυ κιόλας γύρισα, έκανα ένα ντους και έκανα έρωτα στη γυναίκα μου δύο φορές μέχρι να μας πάρει αγκαλιασμένους ο ύπνος.»
Τέλος τρίτου μέρους

Τα αγαπημένα μας τραγούδια του 2015

15. Foals - "Birch Tree" από το What Went Down
14. Wolf Alice - "Your Loves Whore" από το My Love Is Cool
13. Hot Chip - "Started Right" από το Why Make Sense?
12. Beck - "Dreams" από το Colors 
11. Jamie xx ft. Romy - "Loud Places" από το In Colour
10. Beirut - "Perth" από το No No No
9. East India Youth - "Turn Away"  από το Culture of Volume
8. Christine and the Queens - "Tilted" από το Chaleur Humaine
7. Gaz Coombes - "20/20" από το Matador
6. The Chemical Brothers - "Go" από το Born in the Echoes
5. Viet Cong (now Preoccupations) - "Continental Shelf" από το Viet Cong
4. Tame Impala - "Let It Happen" από το Currents
3. Portico ft. Joe Newman - "101" από το Living Fields
2. Beach House - "The Traveller"/ "Somewhere Tonight" από το Thank Your Lucky Stars
1. Low - "Gentle" από το Ones and Sixes

Τα αγαπημένα μας άλμπουμ του 2015

15. Four Tet - Morning/ Evening
14. C Duncan - Architect
13. Roisin Murphy - Hairless Toys
12. Nadine Shah - Fast Food
11. Gaz Coombes - Matador
10. Bjork - Vulnicura
9. Public Service Broadcasting - A Race For Space
8. Shye Ben Tzur, Jonny Greenwood and the Rajasthan Express - Junun
7. Jamie xx - In Colour
6. Sleater-Kinney - No Cities to Love
5. Viet Cong (now Preoccupations) - Viet Cong
4. Beach House - Thank Your Lucky Stars
3. The Amazing - Picture You
2. Low - Ones and Sixes
1. Julia Holter - Have You In My Wilderness

Honorable mentions:
Merz - Thinking Like A Mountain
Wolf Alice - My Love Is Cool
Hot Chip - Why Make Sense?
Blur - The Magic Whip

31.8.17

Μια φορά κι έναν καιρό το 2014

Συνέχεια από το πρώτο μέρος
Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, το παραεμπόριο έκανε χρυσές δουλειές.
Ακολουθεί η συγκλονιστική ιστορία της 20χρονης Νεοϋορκέζας Ellie Miller όπως τη διηγείται στην κάμερα του Vice.
«Ήταν 15 Οκτωβρίου του 2014. Είχα τα γενέθλιά μου, γινόμουν 18 χρονών, και ο πατέρας μου μού είχε υποσχεθεί από τότε που ήμουν 14 χρονών πως θα μου αγόραζε μια κιθάρα Fender όταν ενηλικιωνόμουν.

Ο πατέρας μου δούλευε σ' ένα συνεργείο κατασκευών. Οι συνάδελφοί του ήταν κάτι σαν δεύτερη οικογένειά του αφού πρακτικά τους έβλεπε περισσότερες ώρες απ' ότι εμένα και τη μαμά. Έπειτα από παρότρυνση ενός φίλου του που δούλευαν μαζί, βρεθήκαμε εγώ και ο πατέρας μου αργά εκείνο το απόγευμα στο κατάστημα... (ο ήχος κόβεται)... στο Μπρούκλιν. Ο υπάλληλος μας υποσχέθηκε πολύ καλές τιμές, "Τις καλύτερες στην αγορά!" όπως μας είπε ενθουσιασμένος. Αφού ανταποκριθήκαμε, ο υπάλληλος μας ρώτησε -χαμηλόφωνα- αν θέλουμε απαραιτήτως απόδειξη.  Ο πατέρας μου, λαϊκός άνθρωπος καθώς ήταν, χαμογέλασε και του είπε "Αν έχουμε και κάποια έκπτωση ακόμα δεν μας πειράζει καθόλου αδελφέ". Εγώ εν τω μεταξύ είχα εντυπωσιαστεί από τον κατάλογο του καταστήματος και είχα ξεχωρίσει δύο - τρεις Fender.

Αφού περιμέναμε μερικά λεπτά, από την πόρτα μπήκε στο μαγαζί ένας μεγαλόσωμος άντρας, σλάβικης καταγωγής όπως καταλάβαμε από την προφορά του. Ο υπάλληλος του είπε να μας δείξει τις καλές περιπτώσεις. Ο μεγαλόσωμος άντρας ήταν απόμακρος, ολιγόλογος αλλά τυπικά ευγενικός. Μπήκαμε μαζί του σε ένα μικρό ημιφορτηγό μάρκας Ford. Μετά από μια διαδρομή ενός τετάρτου σταματήσαμε δίπλα σε ένα πάρκο. Σ'αυτή τη μικρή διαδρομή εγώ και ο πατέρας μου είχαμε πιάσει ψιλοκουβεντούλα. Εκείνος ήταν πολύ χαρούμενος για τις καταπληκτικές τιμές του καταστήματος, ενώ εγώ ανυπομονούσα να δοκιμάσω τις δύο Fender που είχα ξεχωρίσει. Έτσι δεν προσέξαμε ότι είχε δύσει πια ο ήλιος. Εκείνη τη στιγμή δεν μας απασχόλησε ότι είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει για τα καλά.
Ο μεγαλόσωμος άντρας γύρισε το κεφάλι του στις πίσω θέσεις όπου καθόμασταν εγώ και ο πατέρας μου και μας μίλησε μειλίχια αλλά χωρίς να μας αφήσει περιθώρια αμφισβήτησης.
"Ίσως παραξενευτείτε, αλλά για την ασφάλεια τη δική μας και τη δική σας οι οδηγίες της εταιρείας είναι ότι θα πρέπει να φορέσετε αυτά εδώ" και μας έδειξε δύο μαύρες κουκούλες που θα κάλυπταν όλο το κεφάλι μας. Δεν υπήρχαν παρά μόνο δύο μικρές τρύπες στο σημείο που θα ήταν τα ρουθούνια μας.

Ο πατέρας μου έμεινε έκπληκτος από την πρόταση του άντρα και προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί προσεκτικά ¨Τι εννοείς να φορέσουμε αυτά; Για ποιόν λόγο; Δεν είναι δυνατόν αυτό που ζητάτε". Πριν ακόμα τελειώσει τις ερωτήσεις του ο πατέρας μου, παρατήρησα ότι χλώμιασε το πρόσωπο του. Σε λίγα δευτερόλεπτα συνειδητοποιήσαμε τις συνθήκες στις οποίες είχαμε βρεθεί και το αμέσως επόμενο συναίσθημα που ένιωσα ήταν ο τρόμος. Ο μεγαλόσωμος άντρας σε πρώτη φάση έδειξε κατανόηση και απλά μας εξήγησε πως δεν γίνεται αλλιώς. Αυτή τη φορά όμως ο τόνος του ήταν αυστηρότερος και τα λόγια του περιείχαν μια συγκαλυμμένη απειλή. Το βλέμμα του με έκανε να παγώσω. Ψιθύρισα στον πατέρα μου  ικετευτικά "Μπαμπάκα κατέβα να φύγουμε σε παρακαλώ. Δεν θέλω την κιθάρα" λες και δεν θα με άκουγε ο άντρας που βρισκόταν στο ίδιο αυτοκίνητο με εμάς.
Ο πατέρας μου συμφώνησε και αποφασιστικά προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα. Εκείνη τη στιγμή ακούστηκε ο ήχος από τις ασφάλειες του αυτοκινήτου που έκλειναν. Ο μεγαλόσωμος άντρας μας κλείδωσε μέσα μαζί του. Μια μικρή κραυγή βγήκε από το στόμα μου χωρίς να το καταλάβω. Ο άντρας με κοίταξε βαθιά στα μάτια και ακούμπησε την εσωτερική πλευρά του δείκτη του στα χείλη μου. "Σσσς!" πρόσταξε.

Γύρισε το σώμα του μπροστά και κάτι έψαξε στο ντουλαπάκι του. Η ανάσα μου ήταν κομμένη και έβαλα την παλάμη μου στο στόμα μου για να μην ουρλιάξω. Ο πατέρας μου έσφιξε τη γροθιά του και μουρμούρησε απειλητικά αλλά με αβεβαιότητα προς τον άντρα στο μπροστινό κάθισμα "Αν πειράξεις την κόρη μου..." άφησε τη συνέχεια της φράσης να αιωρείται. Στο απόλυτο σκοτάδι ο άντρας έβγαλε κάτι μεταλλικό από το ντουλάπι του αυτοκινήτου. Αυτό το κάτι χωρούσε στην παλάμη του χεριού του. Ήμουν σίγουρη ότι ήταν όπλο.

Η χλωμή λάμπα του δρόμου φώτισε τα χέρια του. Κρατούσε μια θήκη. Μια μεταλλική θήκη....Την άνοιξε και έβγαλε ένα cd από μέσα. "Ας ακούσουμε λίγο μουσική" είπε κοροϊδευτικά αποκαλύπτοντας ένα απαίσιο χαμόγελο που είδαμε για πρώτη φορά μέχρι εκείνη τη στιγμή. "Ας ακούσουμε τι παθαίνουν όσοι είναι καλά και υπάκουα παιδιά".
Μετά από αυτό που ακούσαμε δεν μιλήσαμε. Φορέσαμε τις κουκούλες και σε λίγο το αυτοκίνητο ξεκίνησε. Προφανώς δεν μπορούσαμε να ξέρουμε που πηγαίναμε. Αυτό που νιώθαμε είναι πως κάναμε κάποιους κύκλους με το αυτοκίνητο μέχρι να μπούμε σε κάποια ευθεία για περίπου 20 λεπτά της ώρας.

Όταν σταμάτησε το αυτοκίνητο, ο άντρας μας είπε να κρατηθούμε χέρι-χέρι με τον πατέρα μου. Όταν το κάναμε ακούσαμε τις ασφάλειες να ανοίγουν. Η πόρτα δίπλα μου άνοιξε και ένα χέρι με τράβηξε έξω από το αυτοκίνητο. Μαζί και τον πατέρα μου που τον κρατούσα σφιχτά. Περπατήσαμε προσεκτικά υπό την καθοδήγηση της φωνής του άντρα που μας οδήγησε μέχρι εκεί. Όταν μας είπε "Μπορείτε να σταματήσετε" ανακουφιστήκαμε. Ήταν δύσκολο να περπατάς με αυτήν την κουκούλα στο κεφάλι.

Κάποιος τράβηξε απότομα την κουκούλα μου. Ένας προβολέας με τύφλωνε. Έβλεπα ανθρώπινες φιγούρες αλλά δεν μπορούσα να δω χαρακτηριστικά. "Μην κουνηθείτε" μας λέει με ζόρικο τόνο. Πέρασε ένα λεπτό έτσι. Ώσπου ακούσαμε βήματα. Ήταν λεπτά και ανάλαφρα βήματα. Μια φιγούρα ερχόταν με γοργό ρυθμό κατά πάνω μας. Καθώς μας πλησίαζε παρατήρησα ότι τα βήματα άνηκαν σε μια μικρή σιλουέτα που κουβαλούσε κάτι.  Όταν έφτασε μπροστά μας δεν μπορούσα να διακρίνω πολλά από τα χαρακτηριστικά του προσώπου. Ήμουν σίγουρη όμως πως ήταν ένα μικρό αγόρι με ίσιο μαλλί. "Άνοιξε τα χέρια σου" μου είπε. Όταν το έκανα, ακούμπησε πάνω τους ένα ογκώδες αντικείμενο που παραλίγο να μου πέσει κάτω αφού ήμουν απροετοίμαστη για τέτοιο βάρος.

Όταν γύρισε την πλάτη του το αγόρι, στο φως του προβολέα φωτίστηκε το κουρελιασμένο και βρώμικο ρούχο του. Αφού χάθηκε στο σκοτάδι αναγνώρισα τη φωνή του μεγαλόσωμου άντρα από πίσω μου. "Ωραία. Τα χρήματα τώρα". Ο πατέρας μου άφησε το χέρι μου και έβγαλε από το σακάκι του το πορτοφόλι του. Όσο γίνονταν η αγοραπωλησία προσπαθούσα να επιβεβαιώσω αν πράγματι κρατούσα μια κιθάρα. Η επόμενη εντολή του απαγωγέα μας ήταν "Και τώρα γυρίζουμε με τον ίδιο τρόπο που ήρθαμε".

Μετά από μια ακόμα μεγαλύτερη διαδρομή ο οδηγός μας κατέβασε στο πάρκο από το οποίο είχαμε φύγει νωρίτερα και μας είπε να βγάλουμε τις κουκούλες μας. Ο μεγαλόσωμος άντρας βγήκε από το αυτοκίνητο. Πλησίασε τον πατέρα μου σε απόσταση αναπνοής. Ήταν σχεδόν ένα κεφάλι ψηλότερος και διπλάσιος σε όγκο. Έσκυψε και κόλλησε το πρόσωπό του στο πρόσωπο του πατέρα μου και του είπε με σοβαρότητα "Οι δουλειές μας ολοκληρώθηκαν τώρα." Ο πατέρας μου κοιτούσε παγωμένος. Ο άντρας επέμεινε "Πες ότι οι δουλειές μας ολοκληρώθηκαν". Ο πατέρας μου ξεροκατάπιε και είπε "Οι δουλειές μας ολοκληρώθηκαν". Στο "ολοκληρώθηκαν" η φωνή του ψήλωσε και ξανακατέβηκε απότομα.
Ο άντρας εξαφανίστηκε και δεν τον ξαναείδαμε. Όταν μετά από μερικές εβδομάδες ο πατέρας μου βρήκε το θάρρος και πέρασε έξω από το μαγαζί με τις κιθάρες αυτό ήταν άδειο. Ετοιμαζόταν να μετατραπεί σε εποχιακό κατάστημα με Χριστουγεννιάτικα στολίδια. Όταν είπαμε στη μητέρα μου την ιστορία συμπέρανε "Αφού δεν θέλατε να πάρετε απόδειξη καλά να πάθετε".»

Η δημοσιογράφος άκουγε προσεκτικά όλη αυτή την ώρα. «Η ιστορία σας είναι συγκλονιστική, όμως μου έμεινε μια απορία. Πως αυτός ο άντρας έπεισε εσάς και τον πατέρα σας να προχωρήσετε στην διαδικασία; Tι περιείχε αυτό το cd που ακούσατε στο αυτοκίνητο;»
Η Ellie πήρε μια βαθιά ανάσα. «Θα σας εξηγήσω. Ο άντρας τοποθέτησε το cd μέσα στο cd player του αυτοκινήτου. Τότε το αυτοκίνητο δονήθηκε από την ηχητική έκρηξη που ακολούθησε. Ένας καταιγιστικός ορυμαγδός από 6 νότες παιγμένες η μία μετά την άλλη ταρακούνησε τα στήθη μας. Έπειτα κελαρυστές κιθαριστικές ομοβροντίες συνόδευσαν μια φωνή που αλυχτούσε μέσα στη νύχτα. Τα ντραμς ενωμένα με το μπάσο έκαναν το ταμπλό του αυτοκινήτου να τρέμει. Όταν τελείωσαν τα 4.44 λεπτά του τραγουδιού ο άντρας γύρισε με σιγουριά σα να γνώριζε την απάντησή μας. και απευθύνθηκε σε μένα "Λοιπόν; Θέλεις να γίνεις σαν τον Jonny Greenwood;»
Τέλος δεύτερου μέρους

Τα αγαπημένα μας τραγούδια του 2014 


20. Notwist - "Into Another Tune" από το Superheroes, Ghostvillains and Stuff
19. Real Estate - "The Bend" από το Atlas
18. Sharon Van Etten - "Everytime the Sun Comes Up" από το Are We There
17. My Brightest Diamond - "So Easy" από το This Is My Hand
16. Pharrell Williams - "Happy" από το Girl
15. Musée Mécanique - "Castle Walls" από το From Shores of Sleep
14. Brian Jonestown Massacre - "Second Sighting" από το Revelation
13. La Roux - "Sexotheque" από το Trouble In Paradise
12. Gruff Rhys - "American Interior" από το American Interior
11. Alt-J - "Left Hand Free" από το This Is All Yours
10. Aphex Twin - "Minipops 67" από το Syro
9. Jungle - "Busy Earnin'" από το Jungle
8. Interpol - "All The Rage Back Home" από το El Pintor
7. Maggie Bjorklund - "Fro Fro Heart" από το Shaken
6. Mark Lanegan Band - "No Bells On Sunday" από το Phantom Radio (Deluxe Edition)
5. Caribou -"Silver" από το Our Love
4. East India Youth - "Dropping Down" από το Total Strife Forever
3. Hundred Waters - "Out Alee" από το The Moon Rang Like A Bell
2. Metronomy - "Reservoir" από το Love Letters
1. Wild Beasts - "Wanderlust" από το Present Tense


Τα αγαπημένα μας άλμπουμ του 2014

15. Timber Timbre - Hot Dreams
14. Grouper - Ruins
13. Vashti Bunyan - Heartleap
12. Circulatory System - Mosaics Within Mosaics
11. Caribou - Our Love
10. Hundred Waters - The Moon Rang Like A Bell
9. Cheatahs - Cheatahs
8. A Winged Victory For the Sullen - Atomos
7. Alt-J - This Is All Yours
6. East India Youth - Total Strife Forever
5. Wild Beasts - Present Tense
4. Thom Yorke - Tomorrow's Modern Boxes
3. Beck - Morning Phase
2. Damon Albarn - Everyday Robots
1. Metronomy - Love Letters

Honorable Mentions
Fennesz - Bécs
Blonde Redhead - Barragán
Neneh Cherry - Blank Project
Owen Pallett - In Conflict
Trent Reznor & Atticus Ross - Gone Girl OST

28.8.17

Μια φορά κι έναν καιρό το 2013

Η τετραετία 2013-2016 ήταν εξαιρετικά δύσκολη για την οικονομία. Συρρίκνωση της ελεύθερης αγοράς, μνημόνια και επιτήρηση από τους θεσμούς. Ο κλάδος όμως που επλήγη ιδιαιτέρως ήταν αυτός της μουσικής βιομηχανίας. Για την ακρίβεια ο τζίρος των σχετικών με τη μουσική δραστηριοτήτων, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά της MM (MusicMetrics), έπεσε σε ένα συνολικό ποσοστό της τάξεως του 53% σε σύγκριση με την πενταετία 2007-2012.
Και αν η συγκεκριμένη βιομηχανία, με τη διαρκή άνοδο της πειρατείας και της παράνομης ανταλλαγής αρχείων μέσω torrents κλπ. βρισκόταν ήδη σε δύσκολη θέση αυτό που συνέβη τα τέσσερα χρόνια που προηγήθηκαν δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθεί. Σε αυτό το διάστημα πολλές μικρές μουσικές εταιρείες ανέστειλαν τις δραστηριότητές τους, ειδικότερα στη μεγάλη αγορά της Αμερικής. Αυτό προκάλεσε ένα ιδιότυπο ντόμινο που παρέσυρε την ευρωπαϊκή και την ασιατική αγορά.  Η κρίση δεν χτύπησε μόνο την πόρτα των δισκογραφικών εταιρειών, αλλά και όλων των σχετικών με τη μουσική επιχειρήσεων. Και φυσικά, πάνω απ' όλους, τον μουσικό της γειτονιάς και της διπλανής πόρτας. 
Ενδεικτικά, στις 18 Απριλίου 2013, ημερομηνία που έμεινε πια στην ιστορία ως ο «Σιωπηλός Απρίλης» (εμπνευσμένο από το πλήγμα που δέχθηκε η μουσική βιομηχανία) ο δείκτης Nikkei κατέγραψε ιστορικό αρνητικό χαμηλό.


Στιγμές απόγνωσης στο χρηματιστήριο του Τόκυο

Σε αυτό το δυσμενές οικονομικό κλίμα, το παράνομο εμπόριο άνθισε. Επιτήδειοι εκμεταλλεύτηκαν σκηνές όπως αυτές που παρακολουθήσαμε στην Ουάσινγκτον το καλοκαίρι του 2013, στις περίφημες πορείες έξω από το Καπιτώλιο. Εκεί, άνεργοι μουσικοί, εσχάτως απολυμένοι από τις εταιρίες που τους χρηματοδοτούσαν, άναψαν μια μεγάλη φωτιά στην οποία πέταξαν μέσα τις κιθάρες, τα τύμπανά τους, τις μπαγκέτες τους και ό,τι άλλο είχαν εκείνη τη στιγμή πάνω τους. Έτσι εν μια νυκτί βρέθηκαν οι τιμές των μουσικών οργάνων να δεκαπλασιάζονται. Η μουσική έγινε είδος πολυτελείας, ενώ σύμφωνα με το Αμερικανικό Κέντρο Εργασίας και στατιστικής οι θέσεις εργασίας στον κλάδο της μουσικής μειώθηκαν κατά 70%. Από αυτήν την κρίση όμως προέκυψαν και ωφελημένοι. όπως πάντα γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις.
Τέλος πρώτου μέρους

Τα αγαπημένα μας τραγούδια του 2013

15. Matt Berry - "Farewell Summer Sun" από το Kill the Wolf
14. Daughter - "Youth" από το  If You Leave
13. David Bowie - "Where Are We Now?" από το  The Next Day
12. Olof Arnalds - "Sudden Elevation" από το Sudden Elevation
11. Janelle Monáe - "Electric Lady" από το The Electric Lady
10. Deerhunter - "Monomania" από το Monomania
9. Jagwar Ma - "Come Save Me" από το Howlin
8. James Blake - "Overgrown" από το Overgrown
7. Mazzy Star - "California" από το Seasons of Your Day
6. Nick Cave & the Bad Seeds - "Jubilee Street" από το Push the Sky Away
5. Disclosure - "Latch" από το Settle
4. Daft Punk ft. Pharell Williams - "Get Lucky" από το Random Access Memories
3. Arcade Fire - "Reflektor" από το Reflektor
2. Dirty Beaches - "Alone at the Danube River" από το Drifters/ Love Is the Devil
1. Atoms For Peace - "Amok" από το Amok
                                                  


Τα αγαπημένα μας άλμπουμ του 2013

15. British Sea Power - Machineries of Joy
14. Bibio - Silver Wilkinson
13. Low - The Invisible Way
12. Cate Le Bon - Mug Museum
11. Nine Inch Nails - Hesitation Marks
10. Rhye - Woman
9. Nick Cave & The Bad Seeds - Push the Sky Away
8. Olof Arnalds - Sudden Elevation
7. Neils Children - Dimly Lit
6. Still Corners - Strange Pleasures
5. Goldfrapp - Tales of Us
4. The Revival Hour - Scorpio Little Devil
3. Jon Hopkins - Immunity
2. Bill Callahan - Dream River
1. Queens of the Stone Age - ...Like Clockwork

Honorable mentions: 
These New Puritans - Field of Reeds
Grouper - The Man Who Died in His Boat
John Grant - Pale Green Ghosts
Atoms For Peace - Amok
Nils Frahm - Spaces
Yo La Tengo - Fade
The Dodos - Carrier

22.8.17

Home is a feeling/ Warm like the sun

© some beans



Πρωτοβρόχια.


 
Clicky Web Analytics